Zespół ochrony włoskiego statku MV ENRICA LEXIE otworzył ogień do indyjskiego trawlera, zabijając dwóch nieuzbrojonych członków załogi po błędnym zidentyfikowaniu jednostki jako łodzi pirackiej.

Zajście miało miejsce w środę, 15 lutego, 35 mil morskich od wybrzeża stanu Kerala w Indiach. 11 osobowa załoga statku rybackiego wracała z połowu tuńczyków, rozpoczętego 7 lutego. Zdaniem kapitana zaatakowanego trawlera, atak nie został niczym sprowokowany. Dziewięć osób w tym czasie spało, dwaj pozostali marynarze padli ofiarami trwającego dwie minuty ostrzału.

Sekretarz indyjskiego ministerstwa spraw zagranicznych spotkał się z włoskim ambasadorem w celu wyjaśnienia sprawy i oznajmienia, iż włoski kapitan powinien współpracować z władzami Indii. W sprawie całego zajścia zostało wszczęte śledztwo.

Kapitan statku oznajmił, że rybacy zostali pomyleni z piratami, z racji płynięcia blisko włoskiego statku z włączonym silnikiem motorowym.

Tuż po ostrzale, kapitan statku zawiadomił indyjski Coast Guard o incydencie. Wysłane zostały statki oraz helikopter w celu obserwacji oraz eskorty włoskiej jednostki MV ENRICA LEXIE, która ostatecznie zakotwiczyła przy lokalnym porcie Kochi.

Władze stanu Kerala zadeklarowały rekompensatę w wysokości pół miliona rupii (ok. 33,5 tys. zł) dla rodzin każdego z zastrzelonych marynarzy.

Brak jest informacji czy ochronę statku stanowił Zespół Bezpieczeństwa z którejś z firm świadczących usługi uzbrojonej ochrony statków w HRA. Włosi niedawno zmienili swoje przepisy prawne tak aby móc używać żołnierzy do ochrony statków pływających w rejonie Rogu Afryki. Każdy włoski armator jest zobowiązany pływając w tamtym regionie posiadać na pokładzie Autonomiczny Uzbrojony Zespół Włoskiej Marynarki Wojennej (Navy Autonomous Vessel Protection Detachments" (AVPD)).

W 6 osobowym rzadziej 9 osobowym w pełni autonomicznym zespole znajduje się m.in. oficer z uprawnieniami do podstawowych czynności śledczych. W drugiej kolejności w przypadku braku możliwości wykorzystania żołnierzy armator może dopiero skorzystać z prywatnych dostawców usług bezpieczeństwa w sektorze Marsec. Choć IMO wydało w 2011 roku stosowny dokument wskazujący kryteria wyboru, którymi armator powinien kierować się wybierając firmę ochroniarską mającą chronić z bronią jego statek rozwój rynku usług bezpieczeństwa na morzu i wszechobecna pogoń za obniżeniem kosztów powodu

je iż armatorzy często wybierają tańsze firmy kierując się najczęściej tylko ceną. Wśród wymogów stawianych firmą świadczącym usługi uzbrojonej ochrony statków jednym z podstawowych jest posiadanie przez taką firmę Standardowych Procedur Operacyjnych (SOP) oraz Zasad Użycia Broni (ROE). Oba dokumenty i procedury powinny eliminować działania z omyłkowym ostrzałem w innej sytuacji niż uzbrojony atak na statek. Szczegóły zdarzenia zapewne zostaną ustalone w czasie rozpoczętego śledztwa.